Drodzy Pacjenci: prowadzimy dyżur laryngologiczny w soboty w godzinach 9:00-13:00
Strona główna > Głowa i szyja > Leczenie chirurgiczne > Odstające uszy

Odstające uszy

Drenaż wentylacyjny jam bębenkowych
Drenaż wentylacyjny jam bębenkowych wykonuje się w przypadku wysiękowego zapalenia ucha środkowego nie reagującego na leczenie zachowawczego(leczenie farmakologiczne oraz zabiegi przedmuchiwania trąbek słuchowych). Leczenie operacyjne polega na usunięciu płynu zalegającego w jamie bębenkowej poprzez niewielkie (1,5-2mm) nacięcie błony bębenkowej, a następnie umieszczenie w wykonanym otworze drenu wentylacyjnego. Kształtem dren przypomina mikroskopijną szpulkę na nici z szerszymi kołnierzami po obu stronach wąskiej części środkowej, w której wykonany jest kanał zapewniający przepływ powietrza z przewodu słuchowego zewnętrznego do jamy bębenkowej. Długotrwała wentylacja ucha środkowego jest niezbędna po przywrócenia prawidłowego stanu błony śluzowej jamy bębenkowej i zmniejszenia ilości wydzielanego przez nią płynu.
Założeniu drenu wentylacyjnego wykonuje się przez przewód słuchowy zewnętrzny, pod powiększeniem mikroskopu operacyjnego. U dzieci ten precyzyjny zabieg wymaga krótkotrwałego znieczulenia ogólnego (dożylnego), natomiast u osób dorosłych można wykonać go w znieczuleniu miejscowym. Typowe dreny wentylacyjne najczęściej wypadają samoistnie po upływie 6-9 miesięcy i znajdowane są w przewodzie słuchowym zewnętrznym podczas kontrolnej wizyty u laryngologa. W przypadku drenów zaprojektowanych do kilkuletniej wentylacji jamy bębenkowej konieczne jest ich usunięcie przez specjalistę.
Ze względu na małe wymiary i wagę, dreny wentylacyjne nie są wyczuwane przez pacjentów. Nie ograniczają również w istotny sposób ich aktywności: z drenami można normalnie myć głowę i pływać, uprawiać sport. Zabronione jest jedynie nurkowanie.

 

Rekonstrukcja błony bębenkowej (myringoplastyka)
Najczęściej do uszkodzenia błony bębenkowej dochodzi w wyniku stanu zapalnego ucha środkowego lub urazu (uraz ciśnieniowy w wyniku uderzenia w ucho, eksplozji, nagłej zmiany ciśnienia podczas nurkowania; bezpośredni uraz błony bębenkowej w wyniku samodzielnego czyszczenia uszu nieprzystosowanymi do tego przedmiotami). Ubytek (perforacja) błony bębenkowej powoduje pogorszenie słuchu oraz może być przyczyną szumów usznych, zawrotów głowy i nawracających ropnych wycieków z ucha.
Ze względu na duże zdolności regeneracyjne błony bębenkowej świeże perforacje o ograniczonej wielkości najczęściej ulegają samoistnemu wygojeniu i postępowanie lecznicze początkowo ogranicza się do obserwacji i zabezpieczenia ucha przed wodą. Przetrwałe perforacje wymagają leczenia operacyjnego.
Operację rekonstrukcji błony bębenkowej (myringoplastykę) wykonuje się pod powiększeniem mikroskopu operacyjnego z dostępu przez przewód słuchowy zewnętrzny lub z cięcia za małżowiny uszną. Ze względu mikrochirurgiczny charakter zabiegu oraz komfort pacjenta operację prowadzi się najczęściej w znieczuleniu ogólnym (tzw. Narkozie), a jedynie w wyjątkowych sytuacjach w znieczuleniu miejscowym. Ciągłość błony bębenkowej odtwarza się wykorzystując tkanki pobrane od pacjenta: powięź mięśnia skroniowego, ochrzęstną i/lub chrząstkę małżowiny usznej. Przez pierwsze 7 dni po zabiegu przewód słuchowy wypełniony jest opatrunkiem i nie można ocenić efektów słuchowych operacji. Wstępne ocena może być dokonana po usunięciu opatrunku, ale ostateczny zysk słuchowy można określić dopiero po zakończeniu procesu gojenia, a więc po około 4 tygodniach od operacji.

 

Plastyka odstających uszu
Odstające uszy są jedną z częstszych wad wrodzonych, która może być powodem problemów w relacjach dzieci z rówieśnikami. Nieprawidłowe położenie małżowiny usznej związane jest z zaburzonym rozwojem chrząstki małżowiny usznej.
Korekta odstających uszu polega na chirurgicznym wymodelowaniu chrząstki, aby uzyskać anatomiczny wygląd (rzeźbę) ucha i ustabilizowaniu jej w prawidłowym położeniu względem czaszki. Aby osiągnąć trwałe i zadowalające efekty operację należy wykonywać dopiero pod koniec procesu wzrostu chrząstki małżowiny, a więc najwcześniej po ukończeniu przez dziecko 6 roku życia.
Operację poprawy odstających uszów można przeprowadzić zarówno w znieczuleniu miejscowym, jak i ogólnym. Cięcie skóry poprowadzone jest na tylnej powierzchni małżowiny usznej, dzięki czemu nie ma widocznych blizn pooperacyjnych. Po operacji konieczne jest czasowe noszenie opaski elastycznej na głowie, która zabezpiecza prawidłową pozycję małżowin usznych. Przez pierwsze 2 tygodnie opaskę nosi się stale, przez kolejne 2 tygodnie opaska zakładana jest na noc.

Znajdujemy się

Optimum Medica

ul. Broniewskiego 3
01-785 Warszawa

Godziny otwarcia

Poniedziałek-Piątek:
8:00-20:00
Sobota:
9:00-13:00

 

Zobacz mapę

Wszelkie prawa zastrzeżone
© Opitmum Medica 2017

Nota prawna

Klinika Optimum Warszawa - strona zrealizowana przez Esstet

Program Regionalny Mazowsze BGK Unia Europejska

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego
oraz budżetu państwa w ramach Regionalnych Programów Operacyjnych na lata 2007-2013